من صبورم اما...

به خدا دست خودم نیست اگر می رنجم

یا اگر شادی زیبای تو را به غم غربت چشمان خودم می بندم.

من صبورم اما ...

چقدر با همه ی عاشقیم محزونم

و به یاد همه ی خاطره های گل سرخ مثل یک شبنم افتاده زغم مغمومم.

من صبورم اما ...

بی دلیل از قفس کهنه ی شب می ترسم

بی دلیل از همه ی تیرگی تلخ غروب و چراغی که تو را از شب متروک دلم دور میکند می ترسم.

من صبورم اما ...